2026: Mijn tweede seizoen in Polder Hitland

Door Esther Veldman

Voorafgaand aan het seizoen bezoeken we met Team Hitland de introductie- en cursusavonden in Bergambacht en Stolwijk. Ook ben ik aanwezig op de boerenlandvogelstartdag van De Groene Motor, waar ik de workshop van Klaas de Mik volg over de BTS-methode. Dat komt goed uit, want dit seizoen gaan we ook de kieviten actief tellen. Vorig jaar zijn we hier al mee gestart, maar toen hadden we de instructies nog niet allemaal even scherp.

Onze officiële kick-off is op zondag 5 april, 1e Paasdag. Een paar nieuwe vrijwilligers hebben zich gemeld om mee te fietsen en te ontdekken of het weidewachten iets voor hen is. Leuk om onze kennis te kunnen delen en hen mee te nemen de polder in. 

Al vroeg in het monitoringseizoen worden we geconfronteerd met de kwetsbaarheid van de vogels: voor onze ogen rooft een zwarte kraai een kievitsnest leeg. Het valt sowieso op dat kieviten dit jaar lastiger te spotten zijn op hun nesten; hun aantallen liggen lager dan vorig jaar. Gelukkig zien we wel weer een gruttopaar nestelen in een kruidenrijk veld, vlak naast de plas-dras van boer Verduijn. Vorig jaar zaten hier nog twee paren achterin het plasdras-perceel. Het is goed om te zien dat ook andere soorten, waaronder de scholekster, weer op hun vertrouwde plekjes zitten te broeden.

Na zes weken intensief speuren vangen we de eerste glimp op van een tureluurkuiken. In diezelfde week komen ook de grutto-jongen uit. Helaas slaan predatoren toe: binnen een week zijn de kuikens verdwenen. Op een regenachtige ochtend in week zeven zien we het grutto-ouderpaar kinderloos foerageren in de plas-dras. Uit pure frustratie, zo lijkt het, maken ze ruzie met een tureluurpaar, wel met jongen. Dat was wel even een zuur moment om mee te maken. Maar de natuur veert snel om: zodra de bui optrekt en de zon op het water valt, zien we vier tureluurjongen vrolijk over de plas zwemmen. Een prachtig gezicht.

Wat later in het seizoen ontdekken we toch nog broedende kieviten in de maïsvelden van boer Verduijn. Of ze vliegvlug zijn geworden, weten we helaas niet. 

Toch zien we gelukkig nog een mooi resultaat. De scholekster die bij een particulier in een wilg broedde (net als vorig jaar), heeft een jong succesvol grootgebracht, ook op het erf van boer Verduijn. Op en rond de golfbaan naast de polder broeden enkele exemplaren. Voor mij waren de tureluurs dit seizoen goed zichtbaar, met meerdere jongen.

Al met al was het een seizoen vol uitersten. Met de lessen van dit jaar op zak kijken we nu alweer uit naar het volgende voorjaar. En we zijn twee weidewachtvrijwilligers rijker.